Sanat müziği dinler,
Hayata sanat penceresinden bakardık.
Mesleğe zanaat der, bizi meslek sahibi yapan ustanın elini öper, ahde vefa diye başımızın üstüne koyardık.
İşveren, aş veren el…
El elden üstündü.
Öpmek için bayramları beklemezdik usta
Bir kızıl goncaya benzerdi sevgilinin dudağı
Büyüleyen gözleri
Hüzzam bir şarkı “maziye bir bakıver neler neler bıraktı”
Biz şarkılarla sevdik usta!
“Böyle mi esecekti son günümde bu rüzgâr”
Vakit şimdi çok geç!
Ömrüm seni beklemekle tarumar
Bir şarkılar kalmış yanımda, ey ömrüm hangi şarkıyı seçersen seç!
Biz şarkılardan fal tuttuk!
İmkânsız aşkları
“Unutturamaz seni hiçbir şey, unutulsam da ben” derken asla unutmamayı “bir yangının külünü yeniden yakıp “ geçse de
Biz şarkılarda öğrendik gerçek aşkı usta!
Benzemezdi kimse sevgiliye
Tavrına hayran olur
Bire inanır, biri severdik
Lütfuna ermek için
Az mı çile çektik
Asla unutmadık, ham bir meyve olduğumuzu
Aşka dokunmak için
Olgunlaşmayı beklerdik usta!
Hiç unutmam
“geçti sevdalarla ömrüm, ihtiyar oldum bugün”
“ak pak olmuş saçlarımla bir karar oldum bugün”
Şarkısını dinler demlenirdin usta
Ömrünün son demi
Son baharıydı şarkılar
Velhasıl
Şarkılar bizi anlatır
Biz şarkılara ağlarken, aslında kendimize ağlardık usta...
