Ersal Özkan
21 Ocak 2011 Cuma
Elbet gözlerinden uzak bir ülke vardır
İnsanların kestane pişirdiği
Yazlık sinemada el ele gezdiği
Elbet aşk hâlâ geçer akçe
Yastığa göz nuru olup
Desen desen aşk işlerken genç kızlar kanaviçe
Annelerin kızlarına çeyiz hazırladığı
Sandıkta düşlerin saklandığı
Elbet bir ülke vardır
Âşıkların bir yastıkta kocadığı
Elbet ellerinden uzak bir ırmak vardır
İnsanların yıkanıp kirlerinden arındığı
Yamaçlarında boy veren çınar ağacına
Sevdiklerinin ismini kazdığı
Elbet el değmemiş
Güller vardır
Kokusunu sahibine saklayan
Sevgisini Kevser ırmağından besleyen
Elbet bir ırmak vardır
Sırat-ı müstakimin sonunda
Sevdiklerimle beni bekleyen
Siyah beyaz film saflığında…
Şimdi soruyorsun
Bu yolculuk nereye diye?
Elbette iyi insanların olduğu genetiği ile oynanmamış şehre
Bacasında alın teri
Yakasında sevda izi
Çeşme başında köylü Fatma’nın utangaç gözleri
Ne bileyim
Irgat Mehmet’in tarhana çorbasını nimet bilip şükrettiği
Elbet vardır hâlâ kızların işlemeli mendil düşürdüğü
Yani senin anlayacağın ey sevgili
Aşkların ayakaltına
Sanal âleme değil
Yüreğe düştüğü şehre gidiyorum
Ne olur, ne arkamdan su
Ne de sahte gözyaşı dökme
Suyun ateşe çakmak olduğu
Çakmak çakmak gözlerinden çok uzaklara gidiyorum.
Bir ateş sardı ki dört bir yanımı
Sandım ki ben yaktım aşk volkanını
Hizmetine verdim tatlı canımı
Sanma ki dilimde eyvahtır sevdan
Bir şehir yanar gözlerinde
Gözlerin yangının ta kendisi, lakin ateşten anlamaz
Yakar şairlerini, sanatçılarını
Bilmez misin türküler yanmaz.
Nesin ey, Nesin, ateş sana neylesin
Hırsızların sözünün geçmediği
Hasret’in gül olduğu
Türkülerin çalıp söylendiği
Sevdana günah değil, sevap yazıldığı yere gidiyorum.
Şimdi savur saçlarından çok uzaklara beni
Yanmış insanların kokusu yakarken genzimi
Tıpkı çocukluğumdaki gibi
Tekme atıp kola şişelerine
Elimde bilyeler
Kısa pantolon, dizlerim kanamış
İçinde “Madımak” bulunmayan şehirlere gidiyorum.
Elbet bir ülke vardır sözlerinden uzakta
Verilen sözlerin tutulduğu
İnsanların karşılıksız sevdiği
Sevginin başkent olduğu
Elbet bir ülke vardır
Sevginin ekmekten, aştan, ilaçtan önemli olduğu
Sözün hâlâ ar namus sayıldığı yere gidiyorum.
Yazarın Diğer Yazıları
| 
