Konyalı’nın Uçak Şansızlığı

Düne bakarsak bugün hava yolu açısından elbette tartışmasız çok çok ileri durumlardayız. Ama etrafımızda ki Anadolu şehirlerine bakacak olursak Konya ve Konyalılar olarak kusura bakmayın ama yaşadıklarımıza da asla layık değiliz.

Geçen hafta İstanbul’da idim. Ondan önceki hafta da İstanbul’a gidip geldim. Dahası ondan önceki haftada İstanbul’daydım. Yani şu sıralar her hafta iki-üç gün İstanbul’dayım ve uçaktan faydalanıyorum. Kendi eski halimi düşündükçe de yatıp kalkıp şükrediyorum. Ancak izin verirseniz sizlerden gelenlerin yanı sıra bizzat bire bir yaşadıklarımı da toparlayıp şöyle bir değerlendirme yapmak istiyorum.

İki gün önce yani Cumartesi günü akşamı Konya’ya iniş yapamayacağı için iniş izni alamayan ve İstanbul’da mağdur kalan 170 Konyalıdan ya da Konya uçağı mağdurlarından birisiydim. Elbette hava şartlarının bozması ya da apansızın (!) bastıran bir kar her ulaşımı etkilediği gibi Konya uçağını da etkilemişti. Ama kimse kusura bakmasın bu olay bugüne kadar da sıradan bir olay değildi o günde değildi yarında olmayacak. Ne zamana kadar? Konyalı titreyip kendine gelinceye kadar ( tabii gelebirse) ya da haklarını hukuki zeminlerde aramayı bilirsek ya da kendi hakkından çok milletin hakkını arayacak adamları adam gibi seçmeyi becerebilirsek.

Genelde Konya’da hava durumu ne ise Ankara’da da odur değil mi? Teknik şartlarda buna dahil. O akşam aynı saatlerde nerede ise her saat başı Ankara’ya uçuş yapılırken Konya yolcuları Konya’ya uçamazlar. Çünkü bunun tek kelime bir tek sebebi vardır. Ankara havaalanı sivildir. Konya havaalanı askeridir. Yıllardır niye sivil havaalanı diyoruz bilmem anlatabiliyor muyum?

Hadi diyelim ki bunlarda oldu. Siz İstanbul’da 170 uçak mağduru Konya yolcusuna THY görevlilerinin neler yaptığını, nasıl bir tavır takındığını, o insanların ne kadar aciz durumlara düşürüldüğünü görmedikçe, o olayı yaşamadıkça hiçbir şeyi anlayamazsınız.

O uçakta benim tanıdığım Türkiye çapında Konyalı seçilmiş insanlar, bürokratlar, öğretim üyeleri, iş adamları, sanayiciler ve bizim gibi sıradan insanlar vardı. Hatta Konyalı iş adamı, spor adamı Numan Erkan Bey, ailesi ve İstanbul’da vefat eden ablasının cenazesi de…

Allah rızası için onların halini bir görecektiniz.

THY yöneticilerinin güler yüzlü(!), yardımsever(!), sorun çözücü(!) çabalarının ardından bir Ankara uçağına yer bulabilen bir grup yolcu Ankara’ya indiler. Ankara havaalanının pisti ve kar kalındığını bize inanmayanlar resmi makamlardan öğrenebilirler. Ankara’da saat 24’e yaklaşırken Başkent’in kar kalındığını kar yağışını ve tipisini sorabilirler. Ama demek ki uçak o hava şartlarında o kar yağışında da piste inebiliyormuş(!) ama nereye Ankara’ya….

O şanslı(!) yolcuların bir kısmı otobüslere yetişebildilerse Ankara’dan da Konya’ya otobüslere sabaha karşı gelebildiler. Gelemeyenlerin halini bilmiyorum. Sonra bu iş ile ilgili biriktirdiğim diğer konulara gelecek olursak her şeyden önce bakın kış bastırdı. Yolcuların ve yakınlarının hava limanına girişi artık bir işkenceye dönüşmüş durumda. Kapı girişinde iki tane x-ray cihazı ve elektronik bagaj kontrol bandı var. Bant tek. Niye(!) Konya’ya tek seferlik uçuşlu günlerden bugünlere geldik, yolcu sayısı yüzde bilmem kaç yüz arttı ama biz hala tek kapıdan içeri girebilmek için soğukta çoluk çocuk tek sıra dizilip bekliyoruz. Tabii değerli seçilmiş VIP yöneticilerimiz hariç.

İkincisi Konyalı olarak hep ezildiğimizi ve haksız muamelelere maruz kaldığımızı görüyorum. Geçen hafta idi. Konyalı iş adamları, Konyaspor’lu bazı eski yöneticiler, hatta Selçuk Üniversitesi rektörü Süleyman Okudan’ın da bulunduğu uçakla İstanbul’a gidecektik. Girişte o sıkıntıları çektik koltuğumuza oturduk ve kalkışı bekliyoruz. Sürekli zaman geçiyor hostesler bir önden arkaya bir de arkadan öne bizleri saymaya devam ediyorlar. Neden sonra kaptan pilot anons ediyor. Uçağın kapılar tekrar açılıyor ve bu kez aşağıdan gelen ekip ile hostesler bizi yeniden koyun gibi saymaya devam ediyorlar. Neden sonra uçağa giren yolcu ile koltuğunda oturan yolcu sayısını tutturuyorlar. Meğer bir yolcu uçağa binerken bileti alınmamış. Sonra tekrar kapılar kapanıyor. Bir kez daha sayılıyoruz ve şükürler olsun ki uçabiliyoruz. Bu her şehirde herkesin başına gelebilecek bir kul hatası. Olabilir ama nedense hep bize denk geliyor.

Peki ya yolcu bekleyen, yolcusunu karşılayacak insanların karda kışta çıkış kapısındaki haline ne denmeli? Buraya kapalı Konya’ya inenin etkilenebileceği insana yakışır bir düzenleme yapılamaz mı?. Aman siz beni boş verin. Biz buyuz bize de bu yapılır işte. Yalan mı? 

11196 kez okunmuştur. Sayfayı Yazdır