Bugün yine kendimce çok keyifli bir yazı yazacağım. Çünkü geçtiğimiz yıldan bu yana bir öğretmenin sanal ortamda neler yaptığını izlemeye çalışıyorum. Dahası bir öğretmen dostumun beni uyarması ile bu öğretmene takıldım! Allah için kendisi ile henüz karşılaşma fırsatını bulamadık. Gerçi karşılaşsak da o klasik 657 mantığı ile ne kadar sohbet edebiliriz tabii oda muamma. Ama bende ona sanal ortamda takıldım ve görmeden hayran oldum.
Ne olur sizde benim de ilkokulum olan 19 Mayıs İlköğretim Okulunun sınıf öğretmenlerinden birisi olan Selçuk Karaman hocayı internetinizde bir tıklayın. Selçuk hoca sanal ortamda Türkiye’de ilk kez Ana-oğul, baba-kız bilgi yarışması yapmış. Bu yarışmaya binlerce veli ve öğrenci katılmış. Selçuk Hoca bu kez yine sanal ortamda yine Türkiye’de ilk kez veliler arası bilgi yarışması düzenlemiş. Farkındasınız değil mi hep ‘Türkiye’de ilk kez’ diyoruz.
Bu yarışma da özellikle önce Karatay’da sonra da Konya’da binlerce veliyi çocukları ile bilgisayarın başına kilitleyivermiş. Dedim ya daha görmeden hayran olduğum bu Selçuk Hoca çok da zeki. Çünkü yarışmalarda çocukları ile analarını balarını da işin içine sokarken sorularında Konya Kültürüne ağırlık vererek özellikle yaşadığımız şehrin geçmişi ve geleceği konusunda insanların bilgi sahibi olmalarını istiyor.
Eğitimde bir dönem benim de yakından tanıdığım hantal, kibirli, tembel, kapalı, öğretmenlik dışında müteahhitlikten pazarlamacılığa kadar para için çalışan bir öğretmen kadrosu oluşmuştu. Elbette bu benim kendi gözlemimdi. Yanılabilirim. Buna dahil olmayan öğretmenlerimizden de özür dilerim. Çünkü okul çıkışlarında tatil günlerinde vakitlerini kağıt ve okey oynayarak geçiren öğretmen dostlarımı biliyordum. Ama şimdi genç dinamik araştırmacı idealist öğretmenleri tanıdıkça geleceğimiz adına yeniden umutlanmaya başladım. Yöneticilerimiz bu tür öğretmenlere sözde göstermelik değil gerçek anlamda icraatla sahip çıkmalıdır. Çıkmalıdır ki onlarda kendi meslektaşlarına örnek olsunlar.
Neyse bu da Selçuk Hocaya yetmemiş olacak ki hoca yine Türkiye’de bir ilke imza atmış ve yine tüm resmi ve özel ilköğretim öğrencilerini bilgisayarlarının karşısına ‘Online Kitap Okuma ve Anlama Yarışması’ ile toplamış.
Şimdi gazetelerde, TV’lerde pazarlarda çorap, limon satarken haber olan öğretmenlerimizin halini düşünün, bir de maddi bakımdan mutlaka o öğretmenlerimizden pek bir farkı olmadığını tahmin ettiğim Selçuk Hocanın bilgisayarı ile binlerce öğrenciyi dahası anne ve babalarını bilgisayarın başında nasıl terlettiğini düşünün.
Eğitimi öğretimi okumayı yazmayı çizmeyi çok seviyorum. Mesela ilkokul ve ortaokulda iken karikatür çizer yayınlanması için İstanbul’a dergilere gönderirdim. Harçlığımdan aldığım siyah keçe kalemim benim için inanılmaz değerli idi. Hele hele o beyaz dosya kâğıtları. Buruşmaması için kirlenmemesi için onları nasıl da saklardım. Çünkü saman kâğıttan babamın toptan aldığı teksir kâğıtlarında ders çalışırdık ama o tertemiz beyaz kağıtlara karikatürler çizmeye çalışır kendimce de tip(!)ler oluştururdum.
Zaman içerisinde bu zıkkım bilgisayar çıktı mertlik bozuldu(!). Ama bir dünya gerçeğidir ki inanılmaz bir zenginlik ve de nimet olan bu teknoloji ile gelecek nesillerin de ufku açılıyor. Bizim sülale öğretmen doludur. Eşim eğitimci, kızım eğitimci, kız kardeşim eğitimci. Ve biri vefat etmiş olmak üzere ailede tam 6 emekli öğretmen daha var. Bilenler bilir bende Eğitim Fakültesi Matematik bölümü mezunuyum ama hiç öğretmenlik yapmadım. Şimdi düne kadar kahvehanelerde hatta öğretmen evlerinde kağıt okey oynayan öğretmenleri gördükçe eğitimimizin geleceği adına hep hayıflanırdım. Ama tanıdığım birkaç genç idealist öğretmen ile de buruk umutlar içimde doğar, onlara elimden geldikçe yardımcı olmaya çalışırdım. Bunda da hiç ayırım yapmazdım. Şöyle ki bu değeri öğretmenlerimiz ister sınavlar için soru hazırlasınlar, kitaplar bastırsınlar ister takımlar çalıştırıp çocukları tembellikten kurtarsınlar. Bu tanıdık isimler benim için hep birer değerdi. Ama Selçuk hocayı internetten takip edip kendisini izlemeye başladıktan sonra dedim ya ona olan hayranlığım gittikçe büyüdü.
Ve yine inanıyorum ki Konya’da kenarda köşede sessiz mütevazi daha nice Selçuk hocalar kendilerine uzanacak yardım elini bekliyor. Pek çok kendini bilmezin ‘sınıf öğretmeni’ diye dudak büktüğü bir branşın idealist öğretmeni Selçuk hocayı tanıyın. Bu değerlere Konya sahip çıkmalı onlara yeni ufuklar açmalıyız.
Bu vesile ile bir kez daha Selçuk Karaman hocanın nezdinde alanları, branşları okulları neresi olursa olsun tatil günlerinde bile yeni yeni bir şeyler üretmeye çalışan, oturmayan, oyun oynamak yerine çocuklar için koşan tüm öğretmenlerimize saygılar sunuyorum.
GÜNÜN OKKALI SÖZÜ
Bir insanı iyi bir düzeye çıkarmak istiyorsanız işe önce babaannesinden başlayın
NE ZAMAN ADAM OLURUZ?
Kullandığımız kirli poşetleri kaldırımlara atmadığımız zaman ADAM oluruz
